Hou jij wel van jezelf?

Houden van jezelf… voor niet iedereen een vanzelfsprekendheid, en eerlijk? Ik heb ook heel lang niet van mezelf gehouden. Dat resulteerde in een veel te dikke Ester die totaal niet goed voor zichzelf zorgde, die onzeker was en die daar nog veel ongelukkiger door werd. Inmiddels weet ik hoe belangrijk het houden van jezelf is. Je zult het de rest van je leven met jezelf moeten doen, dus beter vind je jezelf dan ook de moeite waard ????

Van jezelf houden is egoïstisch

Dat hoor ik vaker, en ik ben het daar zo NIET mee eens! Om gelukkig te kunnen zijn en positief in het leven te kunnen staan, is van jezelf houden toch écht wel de basis. Ester die niet van zichzelf hield en Ester die dat wel doet zijn dan ook 2 hele verschillende personen.

Pas als je van jezelf houdt of jezelf accepteert zoals je bent, kun je ook goed voor anderen zorgen of van anderen houden. Of op zijn minst op een goede manier investeren in de ander. Je kent ze vast wel (of misschien herken je dit van jezelf ????) mensen die op zoek gaan naar een relatie of bij iemand blijven om de leegte in zichzelf op te vullen. Dat heb ik nooit gedaan, en zal ik ook nooit  doen. Ik zeg dan ook altijd: een relatie moet een aanvulling op je leven zijn en geen invulling van je leven!

Makkelijk gezegd

Ja Es… makkelijk gezegd, maar jij kunt héél goed alleen zijn. Dat is zeker waar, als kind was ik al graag op mezelf en dat ben ik nog steeds. Maar dat komt misschien ook omdat ik het goed met mezelf kan vinden en niet perse iemand anders nodig heb om gelukkig te zijn. Begrijp me niet verkeerd, ik heb lieve vrienden en familie om me heen. Het is heus niet zo dat ik leef als een kluizenaar, maar ergens heb ik wel die “trekken”. Zo ben ik bijvoorbeeld met oudjaar graag alleen thuis, ik sla altijd alle uitnodigingen af. Daarnaast kan ik het leuk hebben met mensen of in een relatie, maar na een paar dagen wil ik weer “me-time”. Ik heb heel erg mijn eigen ruimte nodig en ben dus graag alleen.

hou jij wel van jezelf blog

Terug naar de basis

Juist… Dat ik dus goed alleen kan zijn en het gewoon ook gezellig heb als ik alleen ben is erg fijn. Maar hoe doe ik dat? Ergens is het natuurlijk karakter, toch heeft het ook te maken met een flinke portie selflove. Niemand is perfect en niemand zal dat ooit zijn. Het is dan ook gewoon oké om niet  perfect te zijn. Het begint al met het stoppen met altijd maar kritiek op jezelf te hebben over van alles en nog wat. Wat schiet je ermee op? Het jezelf continue naar beneden halen levert je uiteindelijk niets op, behalve een negatief zelfbeeld.

Ik ken absoluut ook mijn onzekerheden, laat ik ze vooral mijn “oppervlakkige onzekerheden” noemen. Want ik ben totaal niet onzeker over wie ik ben. Ik heb mezelf volledig geaccepteerd: ik ben wie ik ben. Take it or leave it. Maar ik ken wel de, zoals ik net al zei, oppervlakkige onzekerheden. Ik ben nou eenmaal niet de meest mooie persoon: slechte/onrustige huid, doordat ik te dik ben geweest ook best wat slappe huid en zo kan ik nog wel meer opnoemen. Ik kan me daar iedere dag op focussen of zorgen dat ik ga kijken naar waar ik wél blij/tevreden over ben. Dat laatste doe ik dus steeds meer.

Bijvoorbeeld: ik ga niet de deur uit zonder make-up (alleen om even heel snel de hond uit te laten ????). Gewoon omdat ik me er zelf niet goed bij voel en dan dus lichtelijk onzeker ben. Nu bestaat er gelukkig make-up en door dat te gebruiken voel ik me zelfverzekerder. Waarom zou ik dat dan niet doen? Voel je je beter, dan straal je dan ook uit.

imperfect is the new perfect

Belangrijk

Het is dus vooral belangrijk om ook je onvolkomenheden te accepteren, en je te focussen op de goede dingen in het leven, je positieve eigenschappen en de uiterlijkheden waar je wél blij mee bent. Eigenlijk is dat het begin van het bouwen van een fundament van positiviteit!

Vroeger kon ik slecht tegen kritiek. Ik trok het me snel persoonlijk aan en voelde me onaantrekkelijk en soms ook dom. Ik verdedigde mezelf door een grote bek op te zetten (een perfecte afleiding om mensen niet te dichtbij te laten komen kan ik je vertellen ;;). Ik wil overigens niet zeggen dat ik geen grote bek meer heb, ik zeg gewoon wat ik denk maar niet meer in de zin van: de aanval is de beste verdediging. Wat ik ook deed was mezelf teveel aanpassen aan anderen, gewoon niet zeker van mezelf om te zijn wie ik zelf was. Nu ik dat al een tijdje helemaal los heb gelaten, voelt dat enorm bevrijdend.

Ik heb gemerkt dat het echt werkt door meer naar de positieve dingen te kijken en jezelf te accepteren zoals je bent. Het glas is dan vaker halfvol i.p.v. half leeg. Doe dingen waar je gelukkig van wordt, zorg voor voldoende ontspanning en leer op een andere manier naar jezelf te kijken. Als jij van jezelf houdt, straal je en zal je merken dat anderen ook anders naar je gaan kijken. En… doen ze dat niet is het dan jouw of hun gemis?

Laat dat negatieve zelfbeeld dus even los, kijk naar jezelf en benoem je positieve eigenschappen en de mooie dingen aan je lichaam. Focus je op je gezond en blij voelen en probeer jezelf vanuit je positieve instelling steeds een beetje zekerder te maken en dat uit te stralen. Jij bent uniek en bent het waard JUIST met je eigen imperfecties ????

Liefs Ester

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*