2017 in vogelvlucht

Mijn 2017 in vogelvlucht en op naar 2018!

2017… Wat een jaar! Eigenlijk best een mooi jaar, maar ook een moeilijk jaar. Mijn 2017 in vogelvlucht voor je op een rijtje gezet en alvast een vooruitblik op 2018 waarin ik het toch wat anders ga doen 😉

In het begin had in zo’n goede balans!
Maar dan ook echt! Afgelopen jaar heb ik, zeker in de 1e helft van het jaar heel veel geblogd naast mijn baan. Iedere dag kwam er een nieuw blog online. Ik werkte 32 uur en daarnaast besteedde ik nog zeker 20 uur aan mijn blog. Af en toe iets leuks doen met mijn zussen en vrienden, sporten en veel wandelen met Cooper. Ik deed het allemaal. Niets was me te gek.

Alles altijd tegelijk willen doen… gaat niet…
Dat is een beetje veranderd na de zomer. Festivalseizoen begon en ik vond dat ik, naast werken en bloggen ook extra tijd moest maken voor vrienden en leuke dingen doen. Maar ik merk nu, terugkijkend, dat ik het weer heb gedaan zoals ik altijd doe…. Ik verloor mezelf in dingen. Je kunt nooit alles 100% doen en uiteraard liep ook ik daar tegenaan. Ik wil altijd ALLE ballen hooghouden, maar dat gaat nou eenmaal niet. Dus ik stopte met sporten (motivatie totaal weg!) werkte, blogde af en toe (2-3 nieuwe blogs per week en de rest deelde ik oude) en ging vooral heel veel leuke dingen doen met vrienden. Vooral veel feestjes en festivals. Super leuk, maar nu ik een weekje vakantie heb… Merk ik dat ik moe ben, écht moe.

2017 in vogelvlucht
De passie om te bloggen is een beetje weg. Precies wat mijn moeder (ja… moeders hebben het toch wel vaak bij het juiste eind) me zei. En dat terwijl ik het altijd zo leuk vind om te doen. Ik ben iemand die altijd 1000% ergens voor wil gaan en uiteindelijk gaat dat natuurlijk niet. In 2018 moet dat dus echt weer even anders en gaat mijn focus weer meer naar mijn blog en ga ik vaker nieuwe leuke blogs en lekkere recepten met jullie delen. En natuurlijk ook nog wel lekker op stap en met vrienden afspreken, maar mezelf niet erin verliezen. Gezonde balans… Daar draait het tenslotte om!

Sinds lange tijd weer daten
In de zomer van 2017 besloot ik, na 4,5 jaar vrijgezel te zijn geweest ook weer eens te gaan daten. Ik vind het heerlijk alleen, maar soms is het samen ook leuk dus ik ging Tinderen… Ja ik… Mijn zussen vielen van hun stoel, maar ik deed het toch. Want ja… het leek me wel leuk! Man man… buiten dat Tinder natuurlijk ook wel leuk is, zit er toch een hoop lachwekkends tussen. Wat heb ik samen gelachen met mijn zussen en vriendinnen. Mannen die denken dat het aantrekkelijk is om een foto met grote vis… (excuses: karper) op de foto te gaan of met peuk in hun mond of een fles bier in hun hand. Nee mannen: NIET aantrekkelijk. Maar er zitten ook best leuke mannen op Tinder. Zo had ik 2 leuke dates (niets geworden) en daarna een tijdje contact met iemand die ik vooral in de “friendzone” gezet had. Hij houdt ook van feestjes dus we hadden afgesproken dat hij bij mijn vriendengroep zou aansluiten. De week ervoor zouden we elkaar alvast zien en… We hadden het beiden niet verwacht: de vonk sloeg over.

2017 in vogelvlucht
Verliefd worden was niet gepland
En zoals dat altijd gaat: wat je niet wil of zoekt gebeurt. We hebben het dan ook leuk gehad 4 maanden, maar we merkten toch dat we te verschillend waren. Tenminste… vooral ik. Hij was 20 jaar jonger, maar dat was het niet eens. Ik heb ook best wat vrienden en vriendinnen van die leeftijd. We hebben gewoon net wat andere normen en waarden en ik ging me storen aan dingen. Dan is het beter om ermee te stoppen, ik wil namelijk altijd zoveel mogelijk bij mezelf blijven. Die befaamde “na 3-4 maanden” zijn toch cruciaal haha. We hebben nu “gewoon” contact, als we elkaar tegenkomen maken we een praatje, maar meer zit er voor mij niet in. Toch was het leuk om dit ook weer eens te voelen. Totaal geen spijt dus, gewoon een leuke tijd gehad en er weer een herinnering bij, zo zie ik het. Ook hierin verloor ik mezelf vaak: relaties! Gelukkig kan ik hierin nu goed voor mezelf kiezen en bij mezelf blijven. Eigenlijk vraag ik me eerlijk gezegd nog steeds af of een relatie écht iets is voor mij… Ik ben zo gewend aan mijn eigen ritme en leven en hecht enorm veel waarde aan vrijheid. Maar ik zeg nooit meer nooit. Wie weet in de toekomst!

Groot verdriet in 2017
Buiten dat mijn 2017 in vogelvlucht vooral bestaat uit mooie herinneringen en een leuk jaar, heb ik ook afscheid moeten nemen van mijn grote liefde. Mijn schaduw, mijn beste maatje, eigenlijk mijn alles: Cooper mijn Franse bulletje. Cooper was vanaf dag 1 mijn maatje toen hij met 9 weken bij mij kwam en is zo belangrijk voor me geweest. Mijn ouders zeggen wel eens: belangrijker dat wat dan ook in je leven en dat is waar ♥️ Toen het dus afgelopen jaar steeds slechter met hem ging (hij ging steeds slechter lopen door een verlamming in zijn ruggenmerg) heb ik in oktober moeten besluiten om uit liefde te handelen en hem niet te laten lijden. Op 27 oktober heb ik hem dus, 10,5 jaar oud, in moeten laten slapen. Zo verdrietig! Dit gedicht schreef ik voor hem en zegt eigenlijk alles. Wat een gemis… Zeker met deze dagen zoals Kerst en richting Oudjaar…. Het is zo stil in huis. Ik weet dat liefde loslaten is en hij nu geen pijn heeft, maar wat mis ik mijn lieve kleine vleermuisje….

AFSCHEID
2 lieve bruine ogen keken me maandag droevig aan
Help me vrouwtje… misschien moet je me laten gaan…
Voor het eerst had je écht een beetje pijn
Mag ik dan, omdat ik je niet wil missen, egoïstisch zijn?
Zelfs met slepende pootjes volgde je tot aan vandaag mijn pad
Tot aan het allerlaatste moment een trouwe lieve schat!
Je was mijn beste maatje, mijn grote liefde én mijn trots
Je was er altijd voor me, onze band vanaf dag 1: als een rots
10,5 jaar mijn schaduw, altijd samen op pad: het ging ons nooit vervelen
Ik had deze momenten met niemand anders willen delen
Bedankt lieve Coopie voor al je liefde, troost en vooral je trouw
Liefde is ook op het juiste moment loslaten… Ik hou van jou!

2017 in vogelvlucht

Mijn 2017 in vogelvlucht
2017 was vooral gezellig, vol leuke dingen doen met mijn zussen, ouders en vrienden. Weer eens ervaren wat verliefd zijn is en genoten van mijn lieve hondenmaatje. Maar ook afscheid van hem moeten nemen, nog steeds lastig 2 maanden verder en ook soms weer teveel doorgegaan en niet de rust genomen om te rouwen en dingen in balans te houden. Mooie nieuwe vriendschappen gesloten, maar ook afscheid of meer afstand genomen van mensen waarvan ik merkte dat het toch niet meer helemaal past. Genoten van festivals en feesten, maar ook soms mijn lichaam uitgeput en niet genoeg naar mijn lichaam geluisterd. Enorm gezond gegeten, maar me soms ook enorm laten gaan met ongezonde dingen. Al met al een jaar waarin weer veel is gebeurd, maar waar ik vooral met een goed gevoel aan terugdenk want 2017 was ondanks het afscheid van Cooper een mooi jaar en ieder moment is een leermoment.

Welkom 2018!
In 2018 ga ik dus weer op zoek naar een iets betere balans. Meer tijd besteden aan mijn passie: mijn blog en een healthy lifestyle. Nadenken over hoe ik mijn toekomst zie en daar misschien wel een ander pad in gaan bewandelen. Feesten en genieten, maar ook meer naar mijn lichaam luisteren. Ik weet dat ik het kan, 2018 ik ben er klaar voor, jij ook?! Voor alle lieve volgers: een fantastisch, liefdevol, mooi 2018!!

Liefs Ester

4 Comments

  1. Mooi geschreven moppie!
    Tot snel in het nieuwe jaar!!!
    Xxx

  2. Hi Ester, ik volg je al een tijdje op IG om je mooie en lekkere recepten en zit nu lekker achter laptop weer wat nieuwe recepten uit te zoeken om te maken in mijn vrije week. Ik ben normaal niet iemand die snel reacties plaatst, maar lees nu net je blog en wat mooi zo’n eerlijke flashback op 2017. Dat verdient toch een reactie! Blijf vooral zo doorgaan met je heerlijke recepten en ik wens je een heel gezond, gelukkig, sportief en lekker 2018 met de balans die voor jou werkt!

Laat een reactie achter!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*